บทที่ 72 คำตอกกลับที่ทำให้หน้าเสีย

เสียงพัดลมตักอากาศที่เคยหมุนเอื่อยๆ คล้ายจะบดบดบังความอึดอัดเอาไว้ บัดนี้กลับเงียบหายไปในความรู้สึก เหลือเพียงความเงียบงันอันหนักอึ้งที่พุ่งเข้าครอบคลุมห้องพักขนาดเล็ก คุณหญิงนภายังคงยืนเชิดหน้า สายตาภายใต้แว่นสีชาฉายแววถือดีและสมเพช ขณะที่บอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่ทั้งสองคนเบียดตัวยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ